నేనెంత కర్కక్షుణ్ని....
నా రక్తాన్ని నేనే
కన్నీటి మడుగులొ పూడ్చేసాను
నిర్ధయగా......
నా మరో రూపాన్ని
నామ రూపాలు లేకుండా దాచెసాను
కౄరంగా......
నిమిషపు స్థితిలో
నా లొని నాకు
"నిర్యాణం"....
నది ఒడ్డున
నాకు నెనే నిశ్శబ్దంగా....
"కన్న" కల
కన్నీరు ను ఇచ్చింది...
మరోసారి నానమ్మ
నన్ను చూడకుండానే వెళ్ళింది...
ఈసారి జీవితకాలపు
శిక్ష విధిస్తూ....
నా పైన ఇంకా కోపాన్ని కొనసాగిస్తూ...
No comments:
Post a Comment